វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចាញ់
កិ. [ចាញ់]
ទីទៃពីឈ្នះ, ដុនដាបថយពីគេ :
ទីទៃពីឈ្នះ, ដុនដាបថយពីគេ :
ទីទៃពីឈ្នះ, ដុនដាបថយពីគេ :
“ចាញ់ហើយ, ចាញ់គេទៅហើយ។”
ខាតទុនដើម, អស់ប្រាក់ដើម (បើនិយាយពីល្បែងភ្នាល់, ល្បែងស៊ីសង) :
“ចាញ់ល្បែង, ចាញ់បៀ។”
ឈ្មោះរោគកើតពីមូសខាំ (មូសមានពិសមួយប្រភេទ) ឬពីទឹកដី ឬក៏ធាតុអាកាស ដែលមិនគាប់នឹងធាតុមនុស្ស :
“ឈឺចាញ់, ជំងឺចាញ់, គ្រុនចាញ់។”