វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចៀស
កិ. [ចៀស]
គេចចេញ, ដើរវាង, ថយចេញ, ដើរងាកបែរមិនឱ្យប៉ះទង្គិចគ្នា :
គេចចេញ, ដើរវាង, ថយចេញ, ដើរងាកបែរមិនឱ្យប៉ះទង្គិចគ្នា :
គេចចេញ, ដើរវាង, ថយចេញ, ដើរងាកបែរមិនឱ្យប៉ះទង្គិចគ្នា :
“ចូរចៀសចេញឱ្យឆ្ងាយទៅ!; ផ្លូវនេះតូចចង្អៀតណាស់ រកតែចៀសគ្នាមិនរួច។”