វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដឹង
កិ. [ដឹង]
បានដំណឹង, ចូលចិត្តជាក់, ជ្រាបច្បាស់ក្នុងចិត្ត, យល់ជាក់ :
បានដំណឹង, ចូលចិត្តជាក់, ជ្រាបច្បាស់ក្នុងចិត្ត, យល់ជាក់ :
បានដំណឹង, ចូលចិត្តជាក់, ជ្រាបច្បាស់ក្នុងចិត្ត, យល់ជាក់ :
“ដឹងការណ៍ពិត។”
(សំនួន.) ស្គាល់ឬយល់ចិត្តច្បាស់លាស់ :
“ជាសំឡាញ់រាប់ឆ្នាំដឹងចិត្តដឹងថ្លើមគ្នាអស់ហើយ។”
(សំនួន.) ឃើញជាក់ស្ដែង, ដឹងពិតប្រាកដ :
“ស្អែកដឹងសខ្មៅហើយ, ប្រកួតគ្នាឱ្យដឹងសខ្មៅ។”
ប្រដាប់ គ្រឿងប្រើប្រាស់ធ្វើដោយដែក មានដង មានផ្លែសម្រាប់ក្របែល, ពុះ, ច, ចាំងឈើ; ដឹងមាន ៣ប្រភេទគឺ ដឹងភ្លុក ឬ ដឹងស្លាប, ដឹងជង, ដឹងជ្វា។
“”