វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដេក
កិ. [ដេក]
សម្រេចឥរិយាបថ ១ផ្សេង អំពីឥរិយាបថ ៣គឺ ដើរ, ឈរ, អង្គុយ; គឺដាក់ខ្លួនដេកលើទី, បញ្ឈប់អារម្មណ៍សម្ងំឱ្យលក់។
សម្រេចឥរិយាបថ ១ផ្សេង អំពីឥរិយាបថ ៣គឺ ដើរ, ឈរ, អង្គុយ; គឺដាក់ខ្លួនដេកលើទី, បញ្ឈប់អារម្មណ៍សម្ងំឱ្យលក់។
សម្រេចឥរិយាបថ ១ផ្សេង អំពីឥរិយាបថ ៣គឺ ដើរ, ឈរ, អង្គុយ; គឺដាក់ខ្លួនដេកលើទី, បញ្ឈប់អារម្មណ៍សម្ងំឱ្យលក់។
“”
(ព.ប្រ.) ឈប់ដោយមានទាស់ដំណើរ, មិនប្រព្រឹត្តទៅ :
“រោងម៉ាស៊ីននុះ ឥឡូវដេកទៅហើយ។”
(សំនួន.) មិនបាច់សង្ឃឹមទេ នឹងមិនសម្រេចទេ។ ជួនគេប្រើជាពាក្យគន្លាស់ ថា«ដាំចេក» ទៀតផង :
“ចង់ជានាគ្នាវិញ ដេកចាំទៅ!”
(សំនួន.) មិនខំប្រឹងឬបោះបង់ការងារអ្វីមួយ ដោយមានលេសបន្តិចបន្តួច។
“”