វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តង់
ន. [តង់]
រោងកៅស៊ូឬក្រណាត់ដែលធ្វើសម្រាប់ស្នាក់នៅបណ្ដោះអាសន្នពេលចេញទៅឆ្ងាយពីផ្ទះឬចេញទៅព្រៃ ជាដើម :
រោងកៅស៊ូឬក្រណាត់ដែលធ្វើសម្រាប់ស្នាក់នៅបណ្ដោះអាសន្នពេលចេញទៅឆ្ងាយពីផ្ទះឬចេញទៅព្រៃ ជាដើម :
រោងកៅស៊ូឬក្រណាត់ដែលធ្វើសម្រាប់ស្នាក់នៅបណ្ដោះអាសន្នពេលចេញទៅឆ្ងាយពីផ្ទះឬចេញទៅព្រៃ ជាដើម :
“គេបោះតង់ដើម្បីស្នាក់នៅជាបណ្ដោះអាសន្ន, តង់ហាលស្រូវ។”
វគ្គ ជុំ ជើង ឬរយៈវេលានៃការប្រកួតឬក្នុងកម្មវិធីអ្វីមួយ :
“ចាក់សោថែមមួយតង់ទៀត, ក្នុងតង់ទី២នៃការប្រកួតកីឡាបាល់ទាត់។”