វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តុល
ន. [ដុល] ឬ [តុ-ឡៈ]
ជញ្ជីង, ត្រាជូ, តម្លឹង, (ច្រើនប្រើតែក្នុងកាព្យ) :
ជញ្ជីង, ត្រាជូ, តម្លឹង, (ច្រើនប្រើតែក្នុងកាព្យ) :
ជញ្ជីង, ត្រាជូ, តម្លឹង, (ច្រើនប្រើតែក្នុងកាព្យ) :
“ដឹងហាបឱ្យដឹងតុល ភ្នែកឱ្យយល់ទៀងត្រាជូ ...។”
(ម.ព. ត្រាជូ ផង)។