វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តំប៉ុង
ន. [តំ-ប៉ុង]
(គីមី.) សូលុយស្យុងស្តង់ដាមួយដែលធន់នឹងបម្រែបម្រួល pH នៅពេលដែលបរិមាណតូចមួយនៃអាស៊ីដឬបាសខ្លាំងត្រូវបន្ថែមចូល។
(គីមី.) សូលុយស្យុងស្តង់ដាមួយដែលធន់នឹងបម្រែបម្រួល pH នៅពេលដែលបរិមាណតូចមួយនៃអាស៊ីដឬបាសខ្លាំងត្រូវបន្ថែមចូល។
(គីមី.) សូលុយស្យុងស្តង់ដាមួយដែលធន់នឹងបម្រែបម្រួល pH នៅពេលដែលបរិមាណតូចមួយនៃអាស៊ីដឬបាសខ្លាំងត្រូវបន្ថែមចូល។
“”
1