វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្រង
ន. [ត្រង]
ឈ្មោះសត្វមានរូបដូចបង្កួយតែធំជាងបង្កួយ; អ្នកស្រុកខ្លះហៅថា បង្កួយត្រង។
ឈ្មោះសត្វមានរូបដូចបង្កួយតែធំជាងបង្កួយ; អ្នកស្រុកខ្លះហៅថា បង្កួយត្រង។
ឈ្មោះសត្វមានរូបដូចបង្កួយតែធំជាងបង្កួយ; អ្នកស្រុកខ្លះហៅថា បង្កួយត្រង។
“”
ច្រោះ, ទ្រ, រង ដោយតម្រង :
“ត្រងទឹក, ត្រងប្រេង, ត្រងទឹកត្នោត, ត្រងត្រីក្រឹម។”
ត្រងយកតម្រាប់ គឺស្ដាប់បម្រុងនឹងប្រព្រឹត្តតាមឬស្ដាប់ហើយកាន់តាម។
“”