វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទន់
ទីទៃពីរឹង គឺដែលបត់បែន, ពត់, ច្របាច់ច្របល់បាន មិនបាក់មិនបែក :
ទីទៃពីរឹង គឺដែលបត់បែន, ពត់, ច្របាច់ច្របល់បាន មិនបាក់មិនបែក :
ទីទៃពីរឹង គឺដែលបត់បែន, ពត់, ច្របាច់ច្របល់បាន មិនបាក់មិនបែក :
“សាច់ទន់។”
មិនរឹងមាំ, មិនរឹងប៉ឹង, ទន់ខ្សោយ, ងាយងាករេ :
“ជំហរទន់ជ្រាយ, ចិត្តទន់ជ្រាយ, ស្ត្រីខ្មែរទន់ភ្លន់ តែមិនទន់ជ្រាយទេ។”
ដែលមិនទន់ឬជ្រាយពេក, ដែលទន់ល្មម ទន់រលូន :
“បាយអង្ករស្រូវថ្មីទន់ល្មើយ, សាច់ម៉ាស់ទន់ល្មើយ, ស្បែកមុខទន់ល្មើយ។”