វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទាស
កិ. [ទាស]
ខ្ទាតចេញ, ងាកបែរពីផ្លូវ, ពីគន្លង, ពីលំអាន, ពីកន្លែង :
ខ្ទាតចេញ, ងាកបែរពីផ្លូវ, ពីគន្លង, ពីលំអាន, ពីកន្លែង :
ខ្ទាតចេញ, ងាកបែរពីផ្លូវ, ពីគន្លង, ពីលំអាន, ពីកន្លែង :
“ទាសចេញពីផ្លូវ, ចិត្តទាស, ទាសចិត្ត, ទាសគំនិត។”
ឈ្មោះវល្លិព្រៃមួយប្រភេទ សន្តានពពាយជ្រុង ប៉ុន្តែប្រើការដូចពពាយជ្រុងពុំកើតទេ :
“ឃើញសេះជាលា ក្ងានជាទា ពពាយជាទាស សំណជាប្រាក់ ស្ពាន់ឆ្លាក់ជាមាស បង្កួយជាជាស កប្បាសជា គ។ (ច្បាប់ រាជនេតិ ជាព្រះនិពន្ធនៃព្រះរាជសម្ភារ)។”
ឈ្មោះពន្ធដែលទារយកតាមមុខដំណាំ (ពន្ធដំណាំ) :
“ពន្ធទាស។”
ខ្ញុំប្រុស, បាវប្រុស។
“”
ពួកខ្ញុំកំដរនិងអ្នកធ្វើការស៊ីឈ្នួល។
“”
ទានយ៉ាងថោកថយ, ទានដែលឱ្យដោយខ្ជីខ្ជា។
“”
ខ្ញុំប្រុសទាំងឡាយឬពួកខ្ញុំប្រុស។
“”
ពួកខ្ញុំប្រុសខ្ញុំស្រី ឬខ្ញុំស្រីខ្ញុំប្រុសទាំងឡាយ។
“”
(ម.ព. ទាសាទាសី)។
“”