វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទុក្កដ
ន. [ទុក-កត់]
អំពើអាក្រក់, បាប។ ឈ្មោះអាបត្តិពួកមួយ (ក្នុងអាបត្តិ ៧កង) ជាទោសសម្រាប់ភិក្ខុ ឬភិក្ខុនីក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អំពើអាក្រក់, បាប។ ឈ្មោះអាបត្តិពួកមួយ (ក្នុងអាបត្តិ ៧កង) ជាទោសសម្រាប់ភិក្ខុ ឬភិក្ខុនីក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា :
ឧទាហរណ៍
“ភិក្ខុទុកសក់ មិនកោរឱ្យយូរជាង២ខែ ឬទុកឱ្យដុះវែងជាង ២ ធ្នាប់ (ទទឹងម្រាមដៃ) ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ ឬត្រូវទុក្កដាបត្តិ (រាប់តាមសរសៃសក់)។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់