វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទែង
ដែលច្បាស់ណាស់, ជាក់ណាស់, ប្រាកដណាស់ :
ដែលច្បាស់ណាស់, ជាក់ណាស់, ប្រាកដណាស់ :
ដែលច្បាស់ណាស់, ជាក់ណាស់, ប្រាកដណាស់ :
“ភ្លឺច្បាស់ទែង។”
ដែលច្បាស់ណាស់, ជាក់ណាស់, ប្រាកដណាស់ :
“ឃើញទែង។”
ដំណើររ៉ាប់រង អះអាងប្រាកដ :
“ចេញទែង គឺ ចេញដំណើរ, ចេញមុខអះអាងលើខ្លួនទាំងអស់។”
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ទាស់ :
“ទាស់ទែង ទាស់គ្នាទទឹងទទែង។”