វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទ្រុឌ
កិ. [ទ្រុត]
ស្រុត, ស្រុតចុះ, លិចចុះ; ផតខូងចុះ :
ស្រុត, ស្រុតចុះ, លិចចុះ; ផតខូងចុះ :
ស្រុត, ស្រុតចុះ, លិចចុះ; ផតខូងចុះ :
“ស្ពានបេតុងចាស់ទ្រុឌមួយកន្លែងត្រង់ផ្ទៃកណ្ដាល។”
ទ្រុឌផងទ្រោមផង។
“”
(ព.ប្រ.) រាងកាយដែលចាស់គ្រាំគ្រាណាស់។
“”