វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ធារ
ន. [ធា]
ពំនូកស្រូវ, អង្ករឬគ្រាប់អ្វីៗដែលចាក់បង្ហូរគរទុក :
ពំនូកស្រូវ, អង្ករឬគ្រាប់អ្វីៗដែលចាក់បង្ហូរគរទុក :
ពំនូកស្រូវ, អង្ករឬគ្រាប់អ្វីៗដែលចាក់បង្ហូរគរទុក :
“ធារស្រូវ, ធារទឹក; ចាក់ធារ។”
ការទ្រទ្រង់, ទប់ទល់, ធន់ទ្រាំ, ឋិតនៅ :
“មើលទៅប្រហែលជាមិនធារទេដឹង (ព.សា.)។”