វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ធ្យូង
[ធ្យូង]
សំណល់ប្រឆេះ, សំណល់កម្លោចនៃឧសឬឈើជាដើម មានពណ៌ខ្មៅ ដែលមិនទាន់ឆេះសុសខ្ទេចទៅជាផេះ :
សំណល់ប្រឆេះ, សំណល់កម្លោចនៃឧសឬឈើជាដើម មានពណ៌ខ្មៅ ដែលមិនទាន់ឆេះសុសខ្ទេចទៅជាផេះ :
សំណល់ប្រឆេះ, សំណល់កម្លោចនៃឧសឬឈើជាដើម មានពណ៌ខ្មៅ ដែលមិនទាន់ឆេះសុសខ្ទេចទៅជាផេះ :
“ធ្យូងឈើ, ធ្យូងឫស្សី, ធ្យូងថ្ម។”
មន្ទិលខ្មៅដែលកាន់ដិតជាប់ក្រាស់នៅគូទឆ្នាំង ក៏ហៅថា ធ្យូង ដែរ :
“ធ្យូងឆ្នាំងបាយ។”