វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
និមិត្ត
ន. [និ-មិត]
ដើមហេតុ, លក្ខណៈ, គោល, ចារឹក, គ្រឿងសម្គាល់ :
ដើមហេតុ, លក្ខណៈ, គោល, ចារឹក, គ្រឿងសម្គាល់ :
ដើមហេតុ, លក្ខណៈ, គោល, ចារឹក, គ្រឿងសម្គាល់ :
“និមិត្តសីមា ជាគ្រឿងសម្គាល់ដែលភិក្ខុសង្ឃបានកំណត់យកជាគោលចារឹកសីមា។”
ខ្មាសរបស់បុរសស្ត្រី :
“និមិត្តបុរស, និមិត្តស្ត្រី។”
ព្រោះ, ព្រោះតែ :
“ដំរីបានជាព្រានស្វែងតាមបាញ់ និមិត្តភ្លុកវា។”
(មិនសូវប្រើ, ច្រើនប្រើពាក្យ ព្រោះ, ព្រោះតែ ជាង)។