វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
នឹក
កិ. [នឹក]
ផ្អូកក្នុងចិត្ត, ដួចក្នុងចិត្ត, ចាប់ភ្លឹក, ភ្នកដល់ :
ផ្អូកក្នុងចិត្ត, ដួចក្នុងចិត្ត, ចាប់ភ្លឹក, ភ្នកដល់ :
ផ្អូកក្នុងចិត្ត, ដួចក្នុងចិត្ត, ចាប់ភ្លឹក, ភ្នកដល់ :
“នឹកគុណមាតាបិតា។”
(ព.សា.) គិតឬនឹកដល់អ្នកណាម្នាក់ឬអ្វីមួយ; នឹកភ្នក :
“លះបង់ចោលស្រឡះលែងនឹកនាទៀតទេ។”