វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បញ្ជា
[បញ់-ជា] ឬ [បាញ់-ជា]
បង្គាប់; ផ្ដាំផ្ញើ; ច្រើននិយាយថា បង្គាប់បញ្ជា គឺបង្គាប់មានកម្រិត ឬបង្គាប់ដោយដាច់ខាត (ច្រើនប្រើជា (រ.ស.) :
បង្គាប់; ផ្ដាំផ្ញើ; ច្រើននិយាយថា បង្គាប់បញ្ជា គឺបង្គាប់មានកម្រិត ឬបង្គាប់ដោយដាច់ខាត (ច្រើនប្រើជា (រ.ស.) :
បង្គាប់; ផ្ដាំផ្ញើ; ច្រើននិយាយថា បង្គាប់បញ្ជា គឺបង្គាប់មានកម្រិត ឬបង្គាប់ដោយដាច់ខាត (ច្រើនប្រើជា (រ.ស.) :
“គ្រូបញ្ជាពួកសិស្សឱ្យធ្វើហត្ថកម្ម។”
ពាក្យបង្គាប់; ពាក្យផ្ដាំផ្ញើ; ច្រើនប្រើជាបទសមាស (រ.ស.) :
“ព្រះរាជបញ្ជា, ទេវបញ្ជា។”
(ម.ព. ព្រះរាជបញ្ជា)។