វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បណ្ដុះ
កិ. [បន់-ដុះ]
ធ្វើឱ្យដុះ :
ធ្វើឱ្យដុះ :
ធ្វើឱ្យដុះ :
“បណ្ដុះសណ្ដែក, បណ្ដុះស្ពៃ។”
ដែលគេធ្វើឱ្យដុះហើយ :
“សណ្ដែកបណ្ដុះ។”
ជោះសាច់ដាក់ទឹកថ្នាំមានមេឆ្លងឱ្យកើតអុត។
“”
ពន្លកសណ្ដែកបាយជាដើម ដែលដុះហើយដោយការបណ្ដុះ សម្រាប់ប្រើជាបន្លែឬជារបោយ, ជាអន្លក់ :
“ជ្រក់សណ្ដែកបណ្ដុះ។”