វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បាញ់
ប្រហារ ឬលោះដោយអាវុធមានកាំ គឺអាវុធដែលមានគ្រាប់, មានរំសេវឬមានព្រួញ :
ប្រហារ ឬលោះដោយអាវុធមានកាំ គឺអាវុធដែលមានគ្រាប់, មានរំសេវឬមានព្រួញ :
ប្រហារ ឬលោះដោយអាវុធមានកាំ គឺអាវុធដែលមានគ្រាប់, មានរំសេវឬមានព្រួញ :
“លើកកាំភ្លើងបាញ់, បាញ់កាំភ្លើង; យឹតធ្នូបាញ់, ផ្គងស្នាឡើងនឹងបាញ់។”
តម្រង់ដាក់, សំដៅដាក់ :
“ចោលកន្ទុយភ្នែកក្រឡេកបាញ់ចំមក ...; ដើរបាញ់សំដៅមក ...; តាំងចិត្តបាញ់សំដៅទៅ ...។”
(សំនួន.) ប្រើពាក្យសម្ដីបង្អាប់ចំអន់ចំពោះនរណាម្នាក់ :
“កុំបាញ់គាត់ខ្លាំងពេក។”
ខ្ពុរខ្ពស់ឡើង :
“ទឹកផុសបាញ់ឡើងដូចគេឆ្វាយ។”
ធ្វើឱ្យខ្ពុរទឹកចេញដោយកម្លាំងស្នប់ ឬកាំជ្រួច :
“បាញ់ទឹកលត់ភ្លើង។”
បង្វិលខ្ញាល់ដូចគេត្របាញ់ :
“បាញ់អាប៉ោង។”
ដុំថ្នាំជក់ដែលគេបត់ធ្វើជាផ្ទាំងតូចៗរាងទ្រវែងសំប៉ែត :
“ថ្នាំមួយបាញ់។”
ប្រើអាវុធឬកាំភ្លើងអនាធិបតេយ្យ :
“ការប្រើអាវុធបាញ់បោះសេរីជាទង្វើខុសច្បាប់។”