វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បាន
កិ. [បាន]
សម្រេច, សម្រេចប្រយោជន៍, ដល់ព្រម, សមប្រកប, កប :
សម្រេច, សម្រេចប្រយោជន៍, ដល់ព្រម, សមប្រកប, កប :
សម្រេច, សម្រេចប្រយោជន៍, ដល់ព្រម, សមប្រកប, កប :
“បានទ្រព្យ, បានកូន, បានស្រូវច្រើន។”
ដេកលក់ស្រួល, ដេកស្កប់។
“”
កើតការ, សម្រេចការ។
“”
ឡើងទឹកចិត្ត នាំឱ្យអង់អាចព្រហើនដោយស្គាល់ចិត្ត។
“”
ស៊ប់ឬលុះក្នុងកណ្ដាប់ដៃ។
“”
ស៊ីចូល, ស៊ីឆ្ងាញ់, ស៊ីឆ្អែតស្កប់ស្កល់។
“”
ពាក្យជាជំនួយកិរិយាសព្ទជាអតីតកាលសម្រាប់និយាយផ្សំខាងដើមនៃកិរិយាសព្ទដើម្បីឱ្យច្បាស់លាស់ថា រួចហើយ ដូចជា បានឃើញ, បានដឹង, បានឮ, បានឱ្យ ជាដើម។
“”
ដែលល្អ, ល្អជា; ច្រើន, បានច្រើន : ចិត្តបាន គឺចិត្តជា, ចិត្តល្អ, ចេះឈឺឆ្អាលគេ :
“វាល្ងង់ដែរទេ ប៉ុន្តែចិត្តបានណាស់។”
(ម.ព. អដ្ឋបាន)។
“”