វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បាសក
ន. [បា-សក់]
គ្រហស្ថ; ពាក្យដើមជា ឧបាសក, គេកាត់តួ ឧ ចេញហៅថា អាទិលោប (លុបអក្សរខាងដើម) :
គ្រហស្ថ; ពាក្យដើមជា ឧបាសក, គេកាត់តួ ឧ ចេញហៅថា អាទិលោប (លុបអក្សរខាងដើម) :
គ្រហស្ថ; ពាក្យដើមជា ឧបាសក, គេកាត់តួ ឧ ចេញហៅថា អាទិលោប (លុបអក្សរខាងដើម) :
“ពួកបាសកជើងវត្ត, បាសកទាយក។”
(ព.ផ្ទ. បព្វជិត, អ្នកបួស។ ម.ព. ឧបាសក {¥¥}២{££})។