វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បុល
កិ. [បុល]
បណ្ដាក់ទ្វេ ឬបណ្ដាក់មួយជាពីរ គឺបណ្ដាក់អ្វីៗមានស្រូវជាដើម កាលដែលយកពីគេមក ឬឱ្យទៅគេតែ១ភាគលុះដល់កាលរដូវ ត្រូវសង ឬត្រូវយកវិញជាពីរភាគ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
បណ្ដាក់ទ្វេ ឬបណ្ដាក់មួយជាពីរ គឺបណ្ដាក់អ្វីៗមានស្រូវជាដើម កាលដែលយកពីគេមក ឬឱ្យទៅគេតែ១ភាគលុះដល់កាលរដូវ ត្រូវសង ឬត្រូវយកវិញជាពីរភាគ :
ឧទាហរណ៍
“បុលស្រូវគេ២ថាំង, បុលស្រូវឱ្យគេ៤ថាំងមួយតៅ ដល់ខែចម្រូតត្រូវសងគេឱ្យគ្រប់។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់