វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បួស
កិ. [បួស]
ចូលកាន់ភេទជាសមណៈតាមច្បាប់សាសនាឬតាមលទ្ធិណាមួយ :
ចូលកាន់ភេទជាសមណៈតាមច្បាប់សាសនាឬតាមលទ្ធិណាមួយ :
ចូលកាន់ភេទជាសមណៈតាមច្បាប់សាសនាឬតាមលទ្ធិណាមួយ :
“បួសសាមណេរ ឬបួសនេន; បួសភិក្ខុ; បួសជាតាបស។ល។”
ដែលចម្អិនត្រឹមត្រូវតាមលទ្ធិមហាយាន ឬដោយគ្មានជាតិសាច់ មានតែបន្លែ ផ្លែឈើ គ្រាប់ធញ្ញជាតិ ជាដើម :
“ម្ហូបបួស, អាហារបួស។”
បួស(សម្រាប់កូនប្រុសឬអ្នកជាប់សាច់ញាតិជិតដិត) នៅក្នុងពេលបូជាសព។
“”