វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បោក
កិ. [បោក]
បំភ័ន្ត ឬបំភ្លាត់គេដោយសម្ដីឱ្យគេលង់គំនិត ឬឱ្យគេបង់ទ្រព្យ, ខូចប្រយោជន៍ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៦ ន័យនិយមន័យ
១
បំភ័ន្ត ឬបំភ្លាត់គេដោយសម្ដីឱ្យគេលង់គំនិត ឬឱ្យគេបង់ទ្រព្យ, ខូចប្រយោជន៍ :
ឧទាហរណ៍
“បោកប្រាក់គេ, រកស៊ីបោកប្រាស់។”
២
ការបំភ័ន្តគេឱ្យលង់គំនិតឬឱ្យគេបង់ទ្រព្យ, ខូចប្រយោជន៍ :
ឧទាហរណ៍
“ប្រយ័ត្នចាញ់បោកគេ!”
៣
ចាប់គ្រវាត់ឱ្យភ្លាត់ជំហរឬឱ្យដួល; ចាប់ផ្ដួល :
ឧទាហរណ៍
“អ្នកចំបាប់បោកគ្នា។”
៤
ចាប់កាន់គ្រវាត់ ឬគ្រវាត់ចោលពេញកម្លាំងដៃ :
ឧទាហរណ៍
“បោកកង្កែប, បោកគ្រាប់បែក។”
៥
សម្អាតគ្រឿងប្រើប្រាស់ជាសាច់ក្រណាត់ដោយប្រើទឹក រួមនឹងសាប៊ូជាដើម :
ឧទាហរណ៍
“បោកសំពត់, បោកខោអាវ។”
៦
សម្អាតសម្លៀកបំពាក់ដោយដៃឬដោយម៉ាស៊ីន :
ឧទាហរណ៍
“មេផ្ទះបោកគក់សម្លៀកបំពាក់ដោយយកចិត្តទុកដាក់។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់