វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប៉ែ
ន. [ប៉ែ]
ឈ្មោះគ្រឿងចាយធ្វើដោយទង់ដែង មានរូបផ្សេងៗជាគ្រឿងសម្គាល់ ទ្រង់ទ្រាយមូលតូច សម្រាប់ចាយជួសប្រាក់ (មានប្រើតែពីក្នុងសម័យបុរាណ ក្នុងខេត្តបាត់ដំបង)។
ឈ្មោះគ្រឿងចាយធ្វើដោយទង់ដែង មានរូបផ្សេងៗជាគ្រឿងសម្គាល់ ទ្រង់ទ្រាយមូលតូច សម្រាប់ចាយជួសប្រាក់ (មានប្រើតែពីក្នុងសម័យបុរាណ ក្នុងខេត្តបាត់ដំបង)។
ឈ្មោះគ្រឿងចាយធ្វើដោយទង់ដែង មានរូបផ្សេងៗជាគ្រឿងសម្គាល់ ទ្រង់ទ្រាយមូលតូច សម្រាប់ចាយជួសប្រាក់ (មានប្រើតែពីក្នុងសម័យបុរាណ ក្នុងខេត្តបាត់ដំបង)។
“”
ដែលខ្មៅ, ល្អក់, ជាំខ្លាំង :
“ខ្មៅប៉ែ, ល្អក់ប៉ែ, ជាំប៉ែ។”
ដែលអ៊ូអែ, ដែលទ្រហឹង។
“”
ជជែកគ្នាអែអុកទ្រហឹង។
“”
គ្នាច្រើនត្អូញរញ៉។
“”