វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប៉័ង
ឧ. [ប៉័ង]
ម៉ាំង; សូរឮដោយការប៉ះទង្គិចឬដោយបាញ់កាំភ្លើងជាដើម :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ម៉ាំង; សូរឮដោយការប៉ះទង្គិចឬដោយបាញ់កាំភ្លើងជាដើម :
ឧទាហរណ៍
“សូរប៉័ងៗ, ធាក់ប៉័ង, ទង្គិចក្បាលប៉័ង, បាញ់ប៉័ង។”
២
អាហារមួយប្រភេទ ធ្វើដោយម្សៅសាលី មានសណ្ឋានជានំដុតចម្អិនក្នុងឡ :
ឧទាហរណ៍
“នំប៉័ង, នំប៉័ងក្ដៅស្រួយ, ឡនំប៉័ង។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់