វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រមាត់
ន. [ប្រ-ម៉ាត់]
ឈ្មោះអាការៈមួយប្រភេទនៅក្នុងខ្លួនមនុស្សសត្វ ជាកន្លែងដក់ទឹកលឿងមានរសល្វីងឆ្អាប ជាជំនួយនាំឱ្យអាហាររលួយទ្រោមចុះ។
ឈ្មោះអាការៈមួយប្រភេទនៅក្នុងខ្លួនមនុស្សសត្វ ជាកន្លែងដក់ទឹកលឿងមានរសល្វីងឆ្អាប ជាជំនួយនាំឱ្យអាហាររលួយទ្រោមចុះ។
ឈ្មោះអាការៈមួយប្រភេទនៅក្នុងខ្លួនមនុស្សសត្វ ជាកន្លែងដក់ទឹកលឿងមានរសល្វីងឆ្អាប ជាជំនួយនាំឱ្យអាហាររលួយទ្រោមចុះ។
“”