ផ្ដាច់

ធ្វើឱ្យដាច់។

(ព.ប្រ.) បញ្ចប់, បញ្ឈប់, លែងឱ្យមាន :

កាត់បង់; សម្លាប់។

ផ្ដិលឱ្យដាច់ផុតលែងមានតទៅទៀត។

(ព.ប្រ.) ធ្វើបង្ហើយត្រឹមប៉ុណ្ណេះលែងធ្វើតទៅទៀត :

(ម.ព. ផ្ដាច់ផ្ដិល)។

ល្អដាច់គេ។