វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពន្លិច
[ពន់-លិច]
ធ្វើឱ្យលិច, ជ្រមុជឱ្យលិចចុះទៅក្នុងទឹក :
ធ្វើឱ្យលិច, ជ្រមុជឱ្យលិចចុះទៅក្នុងទឹក :
ធ្វើឱ្យលិច, ជ្រមុជឱ្យលិចចុះទៅក្នុងទឹក :
“ពន្លិចទឹក។”
(ព.ប្រ.) ធ្វើឱ្យហិនហោច, ឱ្យវិនាស ដូចគេពន្លិចអ្វីៗទៅក្នុងទឹក។
“”
បង្ហិនបំផ្លាញឱ្យវិនាសដូចគេពន្លិចពន្លង់ក្នុងទឹក។
“”