វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពិរុទ្ធ
ខុស, ដែលទីទៃពីគ្នា, ដែលផ្ទុយគ្នា :
ខុស, ដែលទីទៃពីគ្នា, ដែលផ្ទុយគ្នា :
ខុស, ដែលទីទៃពីគ្នា, ដែលផ្ទុយគ្នា :
“សេចក្ដីពិរុទ្ធ, ពាក្យពិរុទ្ធ។”
ពិនិត្យ, សង្កេតឱ្យឃើញខុសឃើញត្រូវ :
“ត្រូវពិរុទ្ធមើល។”
ការពិនិត្យ, សង្កេតឱ្យឃើញខុសឃើញត្រូវ :
“ជាប់ពិរុទ្ធ គឺជាប់ក្នុងការត្រូវគេពិនិត្យរកកំហុស។”
ជនជាប់ក្នុងការត្រូវពិនិត្យរកកំហុស។
“”