វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពេជ្រ
ន. [ពេច]
ឈ្មោះត្បូងពិសេសមួយប្រភេទមានសាច់រឹងខ្លាំងមានពន្លឺចាំងឆ្លុះព្រាតៗ :
ឈ្មោះត្បូងពិសេសមួយប្រភេទមានសាច់រឹងខ្លាំងមានពន្លឺចាំងឆ្លុះព្រាតៗ :
ឈ្មោះត្បូងពិសេសមួយប្រភេទមានសាច់រឹងខ្លាំងមានពន្លឺចាំងឆ្លុះព្រាតៗ :
“ចិញ្ចៀនពេជ្រ។”
(ម.ព. វជីរ ផង)។