ព្រលឹង
ដំណើរជីវិត; ស្មារតី; វិញ្ញាណ; ស្រីសួស្ដី, សេចក្ដីសុខ, សេចក្ដីចម្រើន ...។
ដំណើរជីវិត; ស្មារតី; វិញ្ញាណ; ស្រីសួស្ដី, សេចក្ដីសុខ, សេចក្ដីចម្រើន ...។
ដំណើរជីវិត; ស្មារតី; វិញ្ញាណ; ស្រីសួស្ដី, សេចក្ដីសុខ, សេចក្ដីចម្រើន ...។
“”
ដូចគ្នានឹងបាត់វិញ្ញាណ, បាត់ស្មារតី។
“”
(សំនួន.) ដែលភ័យរន្ធត់ខ្លាំងណាស់ :
“ភ័យព្រលឹងចុងសក់, ខ្មោចលង រត់ចោលម៉ូតូទាំងព្រលឹងចុងសក់។”
ព្រលឹងធំតូច គឺស្មារតីធំតូចឬច្រើនតិច (ព.សា.)។
“”
ធាត់, មានសាច់, មានសាច់មានឈាម។ ពាក្យគួរសមសម្រាប់និយាយចំពោះមនុស្សដែលគួរគោរពឬគួរថ្នម, មនុស្សថ្នាក់ខ្ពស់រហូតដល់សេនាបតី, ចុះមកដល់ក្មេងតូច :
“ព្រះបាទម្ចាស់ឥឡូវមានព្រលឹងជាងពីដើម។ល។ ក្មួយអញឥឡូវមានព្រលឹងណាស់!”
ដែលមានស្រីសួស្ដី, ដែលជាទីស្រឡាញ់ស្មើជីវិត; អ្នកថ្លៃ, មាសថ្លៃ ...។ ពាក្យសម្រាប់ហៅមនុស្សជាទីស្រឡាញ់ដោយសេចក្ដីថ្នមចិត្ត :
“កែវព្រលឹង ឬ ព្រលឹងកែវ, ប្អូនព្រលឹង, មាសព្រលឹង ឬ ព្រលឹងមាស, ព្រលឹងបង, ស្ងួនព្រលឹង។ល។ (ច្រើនប្រើក្នុងកាព្យ) ស្ដេចថាហៃព្រលឹង ចុះប្អូនខឹងអ្វីនឹងបង បើមានក្ដីមោះហ្មង ម្ដេចនួនល្អងនាងមិនប្រាប់។”
(ម.ព. បាត់)។