វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្រឺ
កិ. [ព្រឺ]
ឡើងសម្បុរស្បែកគគ្រន់ (ឡើងសម្បុរគីង្គក់) រោមឡើងច្រាងដោយរងាខ្លាំងឬដោយស្ញើបខ្លាំង, ដោយមានអំណរខ្លាំង :
ឡើងសម្បុរស្បែកគគ្រន់ (ឡើងសម្បុរគីង្គក់) រោមឡើងច្រាងដោយរងាខ្លាំងឬដោយស្ញើបខ្លាំង, ដោយមានអំណរខ្លាំង :
ឡើងសម្បុរស្បែកគគ្រន់ (ឡើងសម្បុរគីង្គក់) រោមឡើងច្រាងដោយរងាខ្លាំងឬដោយស្ញើបខ្លាំង, ដោយមានអំណរខ្លាំង :
“ព្រឺស្បែក, ព្រឺរោម។”
មានអារម្មណ៍ភ័យខ្លាច តក់ស្លុតខ្លាំង នាំឱ្យក្បាលឡើងស្រៀវ :
“និយាយរឿងខ្មោចនាំឱ្យព្រឺក្បាល។”
ព្រឺរោមច្រាងឡើង (ព.ទេ.) ឬ (ព.កា.)។
“”
ព្រួចក្នុងចិត្តព្រឺស្បែកព្រឺរោម។
“”
ស្រៀវសាច់ព្រឺដោយខ្លាចខ្លាំង។
“”
ឥតញញើត។
“”