វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្លឺ
កិ. [ភ្លឺ]
បញ្ចេញពន្លឺ, ឱ្យពន្លឺ; យល់ច្បាស់។
បញ្ចេញពន្លឺ, ឱ្យពន្លឺ; យល់ច្បាស់។
បញ្ចេញពន្លឺ, ឱ្យពន្លឺ; យល់ច្បាស់។
“”
ដែលមានពន្លឺ។
“”
ភ្លឺច្បាស់។
“”
ដីដែលគេលើកពូនជាព្រំចារឹក ឬជាទំនប់ស្រែជាដើម :
“ភ្លឺស្រែ, ភ្លឺត្រពាំង, ភ្លឺស្រះ; រានស្រែត្រូវលើកភ្លឺឱ្យធំខ្ពស់ជាប្រយោជន៍ឱ្យសម្ទូងលូតលាស់ខ្ពស់តាមផង ស្រួលដើរផង។”
ឈ្មោះរោគមួយប្រភេទកើតនៅស្បែក ឡើងសម្បុរសប្រផេះ ជួនកាលឡើងកណ្ដាប់ផេរ បណ្ដាលឱ្យស្កៀបរមាស់ :
“កើតភ្លឺ។”
(ព.ផ្ទ. ងងឹត)។