វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្លូ
ន. [ភ្លូ]
រុក្ខជាតិព្រៃមួយប្រភេទ ស្លឹកមានមមីសគ្រើមៗផ្លៃមានសណ្ឋានមូល មានត្របកជាស្រទាប់ៗ រុំជុំវិញបណ្ដូល មានរសជាតិជូរបរិភោគបាន; ភ្លូមានពីរប្រភេទគឺ ភ្លូធំ, ភ្លូបាត។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
រុក្ខជាតិព្រៃមួយប្រភេទ ស្លឹកមានមមីសគ្រើមៗផ្លៃមានសណ្ឋានមូល មានត្របកជាស្រទាប់ៗ រុំជុំវិញបណ្ដូល មានរសជាតិជូរបរិភោគបាន; ភ្លូមានពីរប្រភេទគឺ ភ្លូធំ, ភ្លូបាត។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ពាក្យបណ្ដៅលេងថា មួយត្របកបី មួយត្របកបួន បកៗភ្លេចខ្លួន ដល់ដន្លាប់ខាងក្នុង តើគឺអ្វី? -គឺផ្លែភ្លូ។ ត្រូវហើយ!)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់