មុខ
ប្រធាននៃសរីរប្រទេស គឺប៉ែករូបកាយត្រង់ទីប្រជុំនៃថ្ងាស, ចិញ្ចើម, ភ្នែក, ច្រមុះ, មាត់, ចង្កា។
ប្រធាននៃសរីរប្រទេស គឺប៉ែករូបកាយត្រង់ទីប្រជុំនៃថ្ងាស, ចិញ្ចើម, ភ្នែក, ច្រមុះ, មាត់, ចង្កា។
ប្រធាននៃសរីរប្រទេស គឺប៉ែករូបកាយត្រង់ទីប្រជុំនៃថ្ងាស, ចិញ្ចើម, ភ្នែក, ច្រមុះ, មាត់, ចង្កា។
“”
កាត់ចំពីមុខ :
“ដើរកាត់មុខ!”
វិលមុខងងឹតឈឹងមើលអ្វីពុំឃើញ។
“”
ឱនមុខចុះបន្តិចស្រពោនស្រពាប់ព្រោះសេចក្ដីអៀនខ្មាសឬទញ់តុះ :
“ដាក់មុខជ្រប់!”
ស្រុងស្លុយខាងមុខជាងខាងក្រោយ :
“សំពត់យារមុខខើចក្រោយ។”
កាត់នាទីឬកាត់ប្រយោជន៍; កាត់លាភរបស់អ្នកដទៃ :
“កុំកាត់មុខគេ!”
(ព.ប្រ.) ទញ់ទាល់គំនិតងងឹតឈឹង។
“”
នៅទីចំពោះមុខ, ផ្គើននៅមុខ :
“ស្ដីដាក់មុខ, ថាដាក់មុខ។”
(ព.ប្រ.) ងងុលចូលមិនថយក្រោយ។
“”
(ម.ព. មុខក្រៀម)។
“”
ដែលកំបាំងគេមើលមិនឃើញ :
“ទីកំបាំងមុខ! ខាងមុខ ខាងនាយមុខ, ឯមុខ!”
ខុសបែបគ្នា; មិនត្រូវមុខ។
“”
(ម.ព. មុខងប់)។
“”
មិនភ្លេចមុខគេ។
“”
ចេញទាំងមុខទាំងសម្ដី។
“”
ចែកឱ្យដោយមុខ ដោយឡែកពីគ្នា។
“”
ច្រើនបែប, ច្រើនយ៉ាង :
“ទំនិញច្រើនមុខ, ម្ហូបច្រើនមុខ។”
ដែលប្រាកដនៅមុខ; ប្រឈមនឹង ធៀបនឹង ក្នុងក្របខ័ណ្ឌនៃ :
“ពលរដ្ឋមានសិទ្ធិស្មើគ្នាចំពោះមុខច្បាប់។”
ត្រង់ពីមុខ។
“”
(ព.ប្រ.) ចុះទឹកមុខឬជ្រប់មុខហាក់ដូចជាជច់ ព្រោះគេបន្តុះបង្អាប់ឬស្ដីថាឱ្យ។
“”
(ព.ប្រ.) បញ្ចេញអាការៈធ្វើមុខស្មូញ ព្រោះធុញ, ទ្រាន់។
“”
កម្រើកចង្កាងើបងើយខ្វិចបន្តិចឡើងឬបិទមាត់ផ្អឹបកម្រើកចង្កាញាក់ខ្វើកឡើងលើ។
“”
(ម.ព. ញាក់មុខ)។
“”
ផុតអស់មុខការ, ផុតនាទី; ដាច់នាទីឬមុខការដោយឡែក។
“”
ដឹងដោយសារគេប្រាប់ថា ឈ្មោះនេះ ឈ្មោះនោះ ដែលជាសត្រូវ ...។
“”
ដោយឡែក, ដោយបែប, ដោយយ៉ាង :
“កាន់ការដោយមុខ, យល់ដោយមុខ!”
(ព.ប្រ.) អាប់មុខ, មិនពេញមុខ។
“”
(ម.ព. មុខថ្លោះ)។
“”
(ព.ប្រ.) នៅទទឹងចំពីមុខ។
“”
(ព.ប្រ.) ទទឹងដំណើរអាជ្ញា ដែលមានអានុភាពស្រដៀងនឹងទ័ព។
“”
(ម.ព. តូចមុខ)។
“”
(ម.ព. ទុកមុខឱ្យ)។
“”
ទុកនាទីឱ្យ, ទុកអំណាចឱ្យ, យោគយល់។
“”
(ព.ប្រ.) ទើសទាល់ដោយយល់មុខ, ដោយខ្លាចចិត្តឬដោយអៀនអន់ព្រោះមានគេនៅមុខ, នាំឱ្យធ្វើអ្វីមិនស៊ប់។
“”
(ម.ព. ទើសមុខ)។
“”
ទៅឯខាងមុខ, ទៅឯកាលខាងមុខ!
“”
សម្ដែងទឹកមុខឡើងក្រញូវ។
“”
ញាក់មុខញាក់មាត់ក្រមាច់ក្រមើមឱ្យ។
“”
ពេញមុខ។
“”
ចំពោះមុខ!
“”
(ព.ប្រ.) ធ្វើឱ្យអាប់ឱនហាក់ដូចជាធ្វើមុខឱ្យបាក់។
“”
ធ្វើឱ្យបាត់មិនឱ្យឃើញមុខ, គេចលែងឱ្យឃើញមុខ :
“ចងបំបាត់មុខ, ដើរបំបាត់មុខ។”
(ម.ព. មុខពាប់)។
“”
(ព.ប្រ.) ចេញមុខពេញលេញមិនរលឹបរល, មានមុខមានឈ្មោះ។
“”
អ្នកដែលមានអ្នកធំអ្នកតូចរាប់អានច្រើន :
“មនុស្សមានមុខមាត់។”
(ព.ប្រ.) មុខដែលមានទ្រង់ទ្រាយប្រៀបប្រដូចនឹងសណ្ឋានមុខត្រីក្រាយ។
“”
(សំនួន.) ដែលមានអំណត់ខ្លាំង អាចទ្រាំទ្រដូចជាការជេរស្ដីឬបន្តុះបង្អាប់ជាដើមបាន :
“កំលោះមុខក្រាស់, អីក៏មុខក្រាស់ម៉្លេះ!”
(ព.ប្រ.) មុខដែលឡើងសាច់ពកតូចៗឃ្មឹល ស្រដៀងនឹងសំបកផ្លែក្រូចសើច។
“”
(ព.ប្រ.) មុខមិនស្រស់ឬមិនរីក ព្រោះមានព្រួយ។
“”
(ម.ព. មុខងាប់)។
“”
ចចេសងប់មិនងាកតាម។
“”
(ព.ប្រ.) ដែលមានទឹកមុខដូចជាមុខបុគ្គលស្លាប់ (ពាក្យជេរ, បង្អាប់ដោយមើលងាយ) :
“អាចោរមុខងាប់!”
(ព.ប្រ.) ដែលជជ្រកមមករកគេដោយអាការៈឥតអៀនខ្មាសដូចជាឆ្កែ :
“មនុស្សមុខឆ្កែ, ទៅរកគេទាំងមុខឆ្កែ។”
(ព.ប្រ.) មុខដែលចេញអាការៈជ្រួញជ្រេញ ហាក់ដូចជាកំពុងបរិភោគវត្ថុជូរខ្លាំង។
“”
មុខដែលមានទ្រង់ទ្រាយសមរម្យឥតឆ្គង, មុខស្រស់បំព្រង។
“”
(ព.ប្រ.) ប្រែឈាមមុខស្រុតចុះហាក់ដូចជាថ្លោះ (ព្រោះភ័យឬព្រោះមានជំងឺ)។
“”
ផ្លូវទឹក, ធ្នារទឹក។
“”
ទីចំពីខាងមុខកងទ័ពដែលកំពុងលើក។
“”
(ព.ប្រ.) មុខដែលចេញអាការៈដូចជាពាប់ចុះ (ព្រោះភ័យឬព្រោះតូចចិត្តខ្លាំង) :
“ទម្លាក់មុខពាប់, ភ័យពាប់មុខ។”
រូបមុខដែលបែកចេញជាបួន ភ្ជាប់នឹងកំពូលប្រាសាទឬកំពូលចេតិយ។
“”
ទីវាលឬផ្លូវធំត្រង់មុខព្រះរាជវាំង។
“”
មន្ត្រីដែលជាប្រធានឬជាអធិបតីលើអស់មន្ត្រីទាំងពួង, អធិបតីនៃពួកសេនាបតី; ច្រើនប្រើថា នាម៉ឺនសព្វមុខមន្ត្រី។
“”
មុខនិងមាត់ គឺការចេញបង្ហាញមុខនិងការបញ្ចេញសម្ដីថ្វីមាត់ក្នុងទីប្រជុំជន :
“ចេញមុខមាត់។”
មុខដែលសម្ដែងអាការៈមាំសម្បើម :
“ធ្វើមុខមាំ។”
រូបមុខស្មាច់សម្រាប់ល្ខោនពាក់ធ្វើយក្ស។
“”
(ព.ប្រ.) មុខមនុស្សដែលមានទ្រង់ទ្រាយកំពាង ស្រដៀងនឹងរូបរាហូ :
“មនុស្សមុខរាហុ៍។”
មុខដែលចេញអាការៈរីករាយ។
“”
(ព.ប្រ.) ដែលរឹងរូស, មានះ, ចចេស ទោះអ្នកដែលមានអំណាចលើ សម្លឹងសម្លក់ដាក់ក៏មិនជច់មុខ :
“មនុស្សមុខរឹង។”
(ម.ព. មុខទ័ព)។
“”
(ព.ប្រ.) មុខដែលចេញអាការៈក្រៀមក្រំហាក់ដូចជាស្ងួត។
“”
នាទីឬដំណើរដែលមានព្រោះស្មន់អន្ធករឬសហាយស្មន់នឹងគ្នា :
“ទោសមុខស្មន់, ទោសទាស់នឹងមុខស្មន់, ពិន័យមុខស្មន់!”
មុខជើយដោយអាការៈតោះតើយ មិនអើពើ :
“ធ្វើមុខស្មើ!”
មុខមិនរីកដោយអាការៈក្រៀមក្រំ។
“”
(ព.ប្រ.) មុខមិនស្រស់, មិនរីករាយហាក់ដូចជាស្រពោន។
“”
(ព.ប្រ.) មុខស្រពោនស្រពាប់ដោយហេតុទើសទាក់គំនិតឬតានតឹងចិត្ត។
“”
នាទីដែលកើតអាករ កើតលាភ។
“”
មុខដែលមានស្នាមអុត។
“”
នាទីរបស់អំណាច។
“”
(ម.ព. យកមុខ)។
“”
(ម.ព. យកមុខ)។
“”
អន្ទងនាំផ្លូវពីមុខ, យោងមិនឱ្យឃ្លាតពីមុខ :
“ជិះសេះយោងមុខគោ, អុំទូក-ងយោងមុខទូកវ៉ែត!”
(ម.ព. មុខស្ងួត)។
“”
(ម.ព. មុខស្រពោន)។
“”
ស្អប់មិនចង់ឃើញមុខ។
“”
ប្រធាន; ទី; នាទី; លំអាន; ធ្នារ; ឡែក; បែប, យ៉ាង ...។
“”
ផ្នែកដែលមុតនៃឧបករណ៍ប្រើប្រាស់មួយចំនួន ខ្លះសំប៉ែតស្ដើង ខ្លះស្រួច ឬខ្លះទៀតរាងដូចធ្មេញត្រីជាដើម :
“មុខកាំបិត មុខលំពែង មុខពន្លាក មុខរណារ។”
(ព.ប្រ.) ទទួលភារៈចេញមុខតតាំងជាជំនួសគេ :
“រងមុខដាវមុខលំពែង។”
មុខរបួសដែលមុតដោយសស្ត្រា។
“”
(និយាយថា មុខឆ្កែស្រែជម្រៅ ក៏មាន ...)។