វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មុត
កិ. [មុត]
បង្កើតជារបួសដោយសស្ត្រាឬដោយអ្វីៗដែលមានមុខស្រួច :
បង្កើតជារបួសដោយសស្ត្រាឬដោយអ្វីៗដែលមានមុខស្រួច :
បង្កើតជារបួសដោយសស្ត្រាឬដោយអ្វីៗដែលមានមុខស្រួច :
“កាំបិតមុតដៃ, បន្លាមុតជើង។”
ដែលមានមុខងាយកាត់, ងាយកាប់, ងាយធ្លុះចូល :
“កាំបិតកោរនេះមុតណាស់។”
ចុះ, ធ្លុះចុះធ្លុះចូល :
“ដីរឹងកាប់មិនមុត, ដីធូរកាប់មុតជ្រៅ។”
(ព.ប្រ.) ចិត្តហានក្លា គឺចិត្តហ៊ានប្រថុយមិនញញើត។
“”
ប្រាជ្ញារហ័សវាងវៃអាចកាត់ផ្ដាច់សេចក្ដីសង្ស័យបានដោយងាយភ្លាមៗ។
“”
ភ្នែកដែលប៉ិនមើលសង្កេតស្គាល់ការណ៍ពិតបានភ្លាមៗ។
“”
សម្ដីក្លៀវក្លា ហ៊ានស្ដីថាឱ្យគេម៉ាំងៗជ្រៅៗមិនញញើតមាត់។
“”