វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មូស
សត្វល្អិតមានស្លាបមានមាត់ជាទ្រនិចស្រួចខាំជញ្ជក់ឈាម បណ្ដាលឱ្យរមាស់, ឱ្យក្លាយជាគ្រុនស្រៀវឬបណ្ដាលឱ្យគ្រុនចាញ់; ត្រូវការពារដោយមុងជាដើមកុំឱ្យវាខាំបាន (ល្បើក) :
សត្វល្អិតមានស្លាបមានមាត់ជាទ្រនិចស្រួចខាំជញ្ជក់ឈាម បណ្ដាលឱ្យរមាស់, ឱ្យក្លាយជាគ្រុនស្រៀវឬបណ្ដាលឱ្យគ្រុនចាញ់; ត្រូវការពារដោយមុងជាដើមកុំឱ្យវាខាំបាន (ល្បើក) :
សត្វល្អិតមានស្លាបមានមាត់ជាទ្រនិចស្រួចខាំជញ្ជក់ឈាម បណ្ដាលឱ្យរមាស់, ឱ្យក្លាយជាគ្រុនស្រៀវឬបណ្ដាលឱ្យគ្រុនចាញ់; ត្រូវការពារដោយមុងជាដើមកុំឱ្យវាខាំបាន (ល្បើក) :
“មុងកើតពីមូស, ក្ដារមឈូសកើតពីស្លាប់, គុកកើតពីខុសច្បាប់, ការឈឺចាប់កើតពីរូបកាយ។”
ស្នៀតវាយបញ្ចាល់ឈើត្រង់មុខរណារឬត្រង់មុខដែលពុះបំបែកឱ្យហើបហា :
“វាយមូសបញ្ចាល់។”