វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មួល
កិ. [មួល]
បង្វិលត្របាញ់ឱ្យរមួល ធ្វើឱ្យរមួល :
បង្វិលត្របាញ់ឱ្យរមួល ធ្វើឱ្យរមួល :
បង្វិលត្របាញ់ឱ្យរមួល ធ្វើឱ្យរមួល :
“មួលកូនឈើ, មួលផ្ដៅ។”
និយាយបង្ខូច និយាយបំផ្លើស ចោទប្រកាន់ដោយគ្មានមូលដ្ឋាន :
“គាត់មួលបង្កាច់គេទាំងស្រុង។”
(ព.ប្រ.) បង់ឃ្លាតឬបង្កាច់សម្ដីគេឱ្យខុសចាកដំណើរដើម។
“”
ឈ្មោះរោគកើតក្នុងពោះវៀន បណ្ដាលឱ្យឈឺពោះ ហាក់ដូចជាគេចាក់មួលពោះវៀន នាំឱ្យបន្ទោឧច្ចារៈរុំឈាម ឬរុំសំបោររឿយៗ ធ្វើឱ្យស្រយុតស្រយង់ខ្សោយកម្លាំងកាយ :
“កើតរោគមួល ឬ ឈឺមួល; មួលឈាម, មួលសំបោរ។”