វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ម្ទេស
ន. [ម្ទេស]
ឈ្មោះឈើដំណាំមួយប្រភេទ ដើមតូចៗទាបៗផ្លែប្រើជាគ្រឿងហឹរ; មានឈ្មោះច្រើនបែបគឺ :
ឈ្មោះឈើដំណាំមួយប្រភេទ ដើមតូចៗទាបៗផ្លែប្រើជាគ្រឿងហឹរ; មានឈ្មោះច្រើនបែបគឺ :
ឈ្មោះឈើដំណាំមួយប្រភេទ ដើមតូចៗទាបៗផ្លែប្រើជាគ្រឿងហឹរ; មានឈ្មោះច្រើនបែបគឺ :
“ម្ទេសខ្មាំង, ម្ទេសផ្លោក ឬ ម្ទេសសំពៅ, ម្ទេសល័ខ, ម្ទេសដៃនាង ជាដើម។”
ម្ទេសមួយប្រភេទមានផ្លែទ្រើសជាងម្ទេសប្លោក មានពូជមកពីហាវ៉ៃ មានរសជាតិមិនហឺរ អាចប្រើជាបន្លែស្រស់បាន :
“ម្ទេសហាវ៉ៃអាចប្រើជាអន្លក់បាន។”