វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
យ៉ៃ
ន. [យ៉ៃ]
រង្វេលដែកឆ្មារ សម្រាប់កម្រើកគ្រលែងជាជំនួយនាំគ្រឿងចក្រនាឡិកា ដែលឥតប៉ោលឱ្យដើរ :
រង្វេលដែកឆ្មារ សម្រាប់កម្រើកគ្រលែងជាជំនួយនាំគ្រឿងចក្រនាឡិកា ដែលឥតប៉ោលឱ្យដើរ :
រង្វេលដែកឆ្មារ សម្រាប់កម្រើកគ្រលែងជាជំនួយនាំគ្រឿងចក្រនាឡិកា ដែលឥតប៉ោលឱ្យដើរ :
“យ៉ៃនាឡិកា, បង្គោលយ៉ៃ។”
សូរសម្រែកស្រួចដែលមនុស្សចាស់ឬក្មេងស្រែកដោយភ័យស្លន់ :
“ស្រែកយ៉ៃ ឬ ស្រែកយ៉ៃៗ។”