វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
របប
គុ.កិ. [រ-បប]
ដែលចុះរបៀប, ចុះសណ្ដាប់ស្រួលបួល; ដែលស្រុះស្រួលព្រមគ្នាឥតរអាក់រអួល :
ដែលចុះរបៀប, ចុះសណ្ដាប់ស្រួលបួល; ដែលស្រុះស្រួលព្រមគ្នាឥតរអាក់រអួល :
ដែលចុះរបៀប, ចុះសណ្ដាប់ស្រួលបួល; ដែលស្រុះស្រួលព្រមគ្នាឥតរអាក់រអួល :
“សូត្រធម៌របបគ្នាធេង, ច្រៀង របបគ្នា, អង្គុយរបបគ្នា។”
របៀបរៀបរយ, សណ្ដាប់, សណ្ដាប់ធ្នាប់ :
“ក្មេងមានរបប, ឥតរបប។”
ចំណែកដែលត្រូវផ្ដល់ឱ្យតាមកំណត់ :
“របបសាំង របបសាប៊ូ របបអង្ករ។”
របៀបនៃការដឹកនាំគ្រប់គ្រងរដ្ឋ។
“”