វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រាង
ន. [រាង]
រាងរៅ ទ្រង់ទ្រាយ រូបរាង :
រាងរៅ ទ្រង់ទ្រាយ រូបរាង :
រាងរៅ ទ្រង់ទ្រាយ រូបរាង :
“រាងក្រអាញ, រាងច្រឡោ, រាងរល, រាងស្តើង។”
ចាល, រអា លែងចង់ លែងត្រូវការទៀត :
“ផ្លូវនុ៎ះពិបាកណាស់, ខ្ញុំរាងហើយមិនទៅទៀតទេ!”
(សុភាសិត) តាំងចិត្តថារាងហើយ ប៉ុន្តែគង់មិនឈ្នះតម្រេក។
“”
រាងទ្រាន់ខ្លាំង។
“”
ផ្ទាំងរនាបឫស្សីពាសស្រទបចេក ដាក់លើគែមទូកម្ខាងបន្ទេរឱ្យផ្អៀងមកខាងក្នុងទូក ប៉ែកខាងក្រោមឱ្យរះនឹងទឹក ដើម្បីចែវឬអុំទូកទៅឱ្យត្រីភ័ន្តស្លន់លោតចូលក្នុងទូក, គេធ្វើតែក្នុងវេលាយប់មានខែភ្លឺ ហៅថា ដេញរាង។
“”
(ម.ព. រូប ផង)។