វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រាន
ន. [រាន]
គ្រែវាលឬមានដំបូល មានសសរដាំក្នុងដី សម្រាប់អង្គុយលំហើយឬសម្រាប់ដាក់អីវ៉ាន់លក់ជាដើម។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៩ ន័យនិយមន័យ
១
គ្រែវាលឬមានដំបូល មានសសរដាំក្នុងដី សម្រាប់អង្គុយលំហើយឬសម្រាប់ដាក់អីវ៉ាន់លក់ជាដើម។
ឧទាហរណ៍
“”
២
រានធ្វើឱ្យមាន់នៅ។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
ដាក់អីវ៉ាន់លើរានលក់។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
កាប់គាស់រម្លើងទីដី, ព្រៃ ឱ្យកើតបានជាស្រែ, ចម្ការ, ភូមិលំនៅ :
ឧទាហរណ៍
“រានស្រែ, រានចម្ការ, រានភូមិ។”
៥
ជម្នះចូលឱ្យបានជឿនទៅមុខ :
ឧទាហរណ៍
“រានទី ជម្នះចូលយកទី)។”
៦
ទន្ទ្រានចូលឥតញញើត។
ឧទាហរណ៍
“”
៧
កាប់ឆ្ការព្រៃ យកដី :
ឧទាហរណ៍
“ការកាប់រានព្រៃជាអំពើល្មើសច្បាប់។”
៨
រានវាលខ្ពស់ដាក់ពំនូកដីពីលើ សម្រាប់បង្កាត់ភ្លើងឱ្យឆេះសន្ធោយកពន្លឺក្នុងវេលាយប់។
ឧទាហរណ៍
“”
៩
រវះរវាម; មិនរើសអើង :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សរានចំណី, គោរានស្មៅ។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់