វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រាប់
កិ. [រាប់]
គិតចំនួន, ត្រួត, ពិនិត្យ ឬកំណត់ឱ្យដឹងចំនួន :
គិតចំនួន, ត្រួត, ពិនិត្យ ឬកំណត់ឱ្យដឹងចំនួន :
គិតចំនួន, ត្រួត, ពិនិត្យ ឬកំណត់ឱ្យដឹងចំនួន :
“រាប់ដប់, រាប់ម្ភៃ រាប់ឱ្យដឹងចំនួនដប់ឬចំនួនម្ភៃ។”
ស្រឡាញ់យកជាគ្នា, ទុកដាក់ថាជាបានការ :
“រាប់គ្នាជាញាតិ; ឥតគេរាប់។”
មួយចំនួន, ច្រើន(មិនកំណត់ចំនួនឱ្យច្បាស់)។ ជួនកាលមានប្រើ «រាប់សិប» (អាចជាពាក្យមកពី សាមសិប,..., កៅសិប) ផងដែរ :
“ហ្វូងគោរាប់ក្បាល, គាត់រស់នៅភូមិនេះរាប់សិបឆ្នាំមកហើយ។”
ដាក់បាយក្នុងបាត្រដូចគេរាប់ គឺដួសបាយនឹងវែកដាក់ក្នុងបាត្រភិក្ខុសង្ឃ ដែលដាក់រៀបដង្ហែគ្នា, ដោយគ្នេរបាយឱ្យល្មមគ្រប់គ្រាន់តាមចំនួនបាត្រ :
“មនុស្សសាបរលាបឥតគេរាប់មុខ។”
រាប់យកជាមុខ, ទុកដាក់ថាជាអ្នកមានមុខមានឈ្មោះ។
“”
រាប់អានទៅមករកនេះរកនោះ ឬរាប់អានពឹងរកគ្នា។
“”
(ព.ផ្ទ. ដាក់បាត្រ)។