វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គ្រាប់
ន. [គ្រាប់]
ពូជកើតក្នុងផ្លែមានសណ្ឋានផ្សេងៗ :
ពូជកើតក្នុងផ្លែមានសណ្ឋានផ្សេងៗ :
ពូជកើតក្នុងផ្លែមានសណ្ឋានផ្សេងៗ :
“គ្រាប់ស្វាយ, គ្រាប់ខ្នុរ, គ្រាប់សណ្ដែក។ល។”
គ្រាប់ដែលល្អ និងមានគុណភាពសម្រាប់យកទៅដាំ៎ឱ្យបានកូនថ្មី ឬសាប ឬបណ្ដុះជាកូនថ្មី :
“វិធីសាស្ត្រសម្រិតសម្រាំងគ្រាប់ពូជស្រូវ។”
ដុំមូលធ្វើដោយលោហជាតិផ្សេងៗ មានសំណជាដើម សម្រាប់ច្រកក្នុងកាំភ្លើងហើយបាញ់ :
“គ្រាប់កាំភ្លើង។”
ដុំក្រួស ឬ ដុំដីលញ់សម្រាប់ច្រកកាំភ្លោះជាដើមហើយបាញ់ :
“គ្រាប់កាំភ្លោះ។”