វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រាយ
កិ. [រាយ]
ដាក់អ្វីៗពីសពាសមិនមូលគ្នា, ឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់ :
ដាក់អ្វីៗពីសពាសមិនមូលគ្នា, ឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់ :
ដាក់អ្វីៗពីសពាសមិនមូលគ្នា, ឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់ :
“រាយអីវ៉ាន់ពេញផ្ទះ, ក្មេងរាយសំរាមកញ្ជាំមុខផ្ទះ។”
ធ្វើឱ្យជារបៀបរៀងគ្នា, ឱ្យហូរហែ :
“ដាក់ចានរាយជាជួរ; រាយទំនុកច្រៀង។”
សូត្រសែកមន្តតាមលំដាប់។
“”
លាតរនងសន្ទូចតាមជើងកញ្ជោ។
“”
ដែលរលែកចេញ, ដែលមិនមែនជាចង្កោម, មិនមែនជាដុំ :
“ប្រាក់រាយ ប្រាក់រាយរងដែលរលែកចេញដោយឡែក។”
ដែលមិនមែនជាពាក្យកាព្យ :
“អត្ថបទជាពាក្យរាយ។”
ដែលតូចជាងខ្ទង់ដប់ក្នុងប្រព័ន្ធរបាប់នៃចំនួន :
“លេខខ្ទង់រាយ។”
(ព.ផ្ទ. ប្រាក់ដុំ)។