វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រិះ
កិ. [រិះ]
គិតពិចារណា, គិតគ្នេរ, គិតច្រើន; គិតកាញ់ល្អិតល្អោចច្រើនពេក :
គិតពិចារណា, គិតគ្នេរ, គិតច្រើន; គិតកាញ់ល្អិតល្អោចច្រើនពេក :
គិតពិចារណា, គិតគ្នេរ, គិតច្រើន; គិតកាញ់ល្អិតល្អោចច្រើនពេក :
“រិះមើលទាល់តែឃើញពិត; ខ្វះខាតអ្វីត្រូវទារយកតាមការចុះខ្ញុំមិនរិះទេ។”
ដែលកាញ់គ្នេរពេក, ដែលកំណាញ់កំបុតកំបួញ :
“មនុស្សរិះ។”
គន់មើលដោយរិះ គឺគន់មើលរិះរកទោសរកកំហុសគេ ឬ រកដំណើរទាស់ឆ្គង។
“”
គិតហើយគិតទៀតរឿយៗ, ត្រិះរិះ។
“”
ពិចារណារក, គិតគ្នេររក។
“”
គិតគ្នេរគ្នាន់លៃលកដោយរេគំនិតរកឱ្យបានងាយឱ្យបានស្រួល។
“”