វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

រូបិយ

ន. [រូ-ប៉ិ-យ៉ៈ]

ប្រាក់; ប្រាក់ឬមាសឬលោហជាតិមានទង់ដែងជាដើមដែលមានរូបសណ្ឋានឬត្រាជាគ្រឿងសម្គាល់ សម្រាប់ចាយរាល់ប្រទេស; ទោះវត្ថុដទៃក្រៅពីប្រាក់មាសនិងលោហជាតិ ដែលរដ្ឋបាលក្នុងប្រទេសនីមួយៗបញ្ញត្តឱ្យប្រើជារបស់សម្រាប់ចាយជាជំនួសប្រាក់មាស ដូចយ៉ាងធនបត្រដែលប្រើក្នុងសម័យសព្វថ្ងៃនេះក៏ហៅ រូបិយៈ បានដែរ។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៦ ន័យ
១

ប្រាក់; ប្រាក់ឬមាសឬលោហជាតិមានទង់ដែងជាដើមដែលមានរូបសណ្ឋានឬត្រាជាគ្រឿងសម្គាល់ សម្រាប់ចាយរាល់ប្រទេស; ទោះវត្ថុដទៃក្រៅពីប្រាក់មាសនិងលោហជាតិ ដែលរដ្ឋបាលក្នុងប្រទេសនីមួយៗបញ្ញត្តឱ្យប្រើជារបស់សម្រាប់ចាយជាជំនួសប្រាក់មាស ដូចយ៉ាងធនបត្រដែលប្រើក្នុងសម័យសព្វថ្ងៃនេះក៏ហៅ រូបិយៈ បានដែរ។

ឧទាហរណ៍

“”

២

ប្រភពនៃរូបិយ។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

ដែលធ្វើដោយប្រាក់, ដែលយកសាច់ប្រាក់ធ្វើ។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

(ម.ព. រូបិយម័យ)។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

កំណើតរូបិយៈ។

ឧទាហរណ៍

“”

៦

ការទិញដូរដោយរូបិយៈ, ការចាយវាយរូបិយៈ។

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់